زندهیاد "سید علی کرامتیمقدم"، نویسنده، شاعر، استادیار و مدرس دانشگاه فرهنگیان و رئیس انجمن علمی آموزشی معلمان زبان و ادبیات فارسی خراسان رضوی، زادهی شهریور ماه ۱۳۵۲ خورشیدی بود.عضو پیوسته انجمن زبان و ادب فارسی انجمن ترویج زبان و ادب فارسی ایران، دبیر انجمن و رئیس شورای اجرایی انجمن، عضویت در شورا عضو شورای تحقیقات استان خراسان رضوی، مسئول انجمن انجمن شعر و ادب تبادکان، عضو شورای اجرایی اتحادیه اتحادیه کشوری انجمن علمی معلمان زبان و ادبیات فارسی، برخی از عناوین مسئولیتی وی در طول دورههای مختلف بوده است.سرانجام ایشان در مرداد ۱۴۰۰ خورشیدی، بر اثر ابتلا به کرونا در ۴۸ سالگی از دنیا رفت.▪کتابشناسی:- از فراسوی حماسه تا بلندای عرفان - نامه اهل خراسان (گزیده نظم و نثر پارسی) - نگاهی به مکاتب ادبی - نثرنویسی و آیین نگارش - مهارتهای زبانی و نوشتاری (راههای تقویت مهارت سخن گفتن، خواندن و نوشتن) - مقدمه بر کتاب زرد هوار - تارک زیبا بر حلهی دیب - نغمههای مرغ سحری - شبنم صبح آزادی - میاسای از آموختن یک زمان- سخنهای بهتر ز یاقوت زرد- خردپیشهای در ره تربیت - نگارش علمی - کلید گنج سعادت- صد قافله دل- پلی میان دو جهان- کلید دانایی و...▪نمونهی شعر:(۱)[از پدر آموختیم] اقتدار و صبر و عزت از پدر آموختیم همت و قدر و صلابت از پدر آموختیم لطف و عشق و مهربانی را ز مادر یافتیم پهلوانی و شجاعت از پدر آموختیم در دل شب خواب راحت را ز مادر یافتیم مرد بودن با جسارت از پدر آموختیم انعطاف و نرمی و بخشش ز مادر یافتیم استواری و عدالت از پدر آموختیم عفت و شرم و حیا را ما ز مادر یافتیم رفع مشکل با سماجت از پدر آموختیم عشق ورزی با حرارات را ز مادر یافتیم در مصائب استقامت از پدر آموختیم در سخن گفتن

زندهیاد "عبدالحمید نعمتیان" استاد هنر نازکاری و پدر معنوی این هنر، زادهی سال ۱۳۰۹ خورشیدی، در سنندج بود.وی یکی از اساتید برجسته در هنر نازککاری ایران بشمار میرفت. کسب نشان ملی همای زرین و کسب گواهینامه درجه یک هنری (معادل مدرک دکترا) از جمله افتخارات این پیشکسوت حوزه صنایعدستی کردستان است.بنیانگذار هنر نازککاری در سنندج مرحوم "نعمتالله نعمتیان" پدر مرحوم استاد "عبدالمجید نعمتیان" و پدربزرگ استاد "عبدالحمید نعمتیان" بودە است.خدمات سه نسل از خانواده نعمتیان موجب شده سنندج و کردستان بهعنوان مهد نازککاری ایران شناخته شود.از دیگر فعالیتهای زندهیاد "عبدالحمید نعمتیان" میتوان به شرکت در نمایشگاه بینالمللی نیویورک در سال ١٣٥٤ به همراه ١٠٠ نفر از هنرمندان صنایع دستی ایران و حضور در نمایشگاه لندن در سال ١٣٥٥ به همراه مرحوم بهزادیان اشاره کرد.استاد "عبدالحمید نعمتیان" در ۲۲ مرداد ۱۴۰۲ به علت کهولت سن درگذشت و پیکر او بعد از تشییع در سنندج به آرامگاه خانوادگیشان در روستای هنرپرور صلواتآباد منتقل و دفن شد.گردآوری و نگارش:#زانا_کوردستانی دانلود فایل pdf: + نوشته شده در ۱۴۰۲/۰۵/۲۶ ساعت 6:59 توسط ■■■■■■■  | 

آقای "نادر قازی" مشهور به "خاله قازی"، شاعر و نویسندهی کُرد عراقی زاده شهر اربیل و اکنون ساکن دانمارک است.▪نمونهی شعر:(۱)[دوو دانه دوو]له مهکتهب بووم دهیان پرسی دوو دانه دوو دهکاته چهند؟ ههموو پێکڕا دهیان نووسی دهکاته چوار. ههر چهند ئهمن له حیسابا نمرهی کهمم دههێناو دههاتمه خوار بهڵام لای من وا بوو دوو دانه دوو؛ نابێ به چوار؛ دهبێ به یهک ددان و دوو لێو و زمان؛ نابێ به چوار ده بن به زار به پێکڕای دهکهن هاوار...دوو لاق و دوودهستی مرۆڤ؛ نابێ به چوار له لهشێکدا وا دێنه کار...گهڕهک؛ کۆڵان؛ خانو و شهقام؛ نابن به چوار دهبن به شار؛ تێدا دهژین دهوڵهمهند و خهڵکی ههژار...لای من وا بوو کۆرکه و ڕێشه، لق و گهڵا نابن به چوار دهبن به دار؛ هێندێ کورت و هێندێک درێژ وهکوو چنار...ئهوین و دڵ؛ جوانی و پاکی؛ نابێ به چوار دهبن به یار؛ بهلای دڵدار...ئهم ههموو دوو به دووانه دهبن به یهک؛ نابن به چوار یهکجار زۆرن؛ بهڵام له کوێ وا دێنه ژمار؟ تهنها ئهوهنده دهزانم ئهگهر لهشم سهد پارچه کهن؛ بمدهنه بهر گوللهو رهگبار؛ بچمه سهر دار قسهی دڵمه دێته سهر زار: کوردستانم وڵاتێکهو نابێ به چوار ◇ برگردان فارسی:در مدرسه که بودم،میپرسیدند: دو بعلاوهی دو چند میشود؟!همهی دانشآموزان مینوشتند: میشود چهار!گرچه من همیشه در درس ریاضی نمرهی کم میآوردم و تنبیه میشدماما برای من چنین بود که دو بعلاوهی دو،چهار نمیشود، بلکه یک میشود!دندان و دو لب و زبان، چهار نمیشود!بلکه فریاد میشود بر تن و جان...دو پا و دو دست آدمی، چهار نمیشود!بلکه در یک پیکر به کار میآیند...کوچە و محله و خانە و جاده، چهار نمیشود!بلکه شهر میشون

آقای "نادر قازی" مشهور به "خاله قازی"، شاعر و نویسندهی کُرد عراقی زاده شهر اربیل و اکنون ساکن دانمارک است.▪نمونهی شعر:(۱)[دوو دانه دوو]له مهکتهب بووم دهیان پرسی دوو دانه دوو دهکاته چهند؟ ههموو پێکڕا دهیان نووسی دهکاته چوار. ههر چهند ئهمن له حیسابا نمرهی کهمم دههێناو دههاتمه خوار بهڵام لای من وا بوو دوو دانه دوو؛ نابێ به چوار؛ دهبێ به یهک ددان و دوو لێو و زمان؛ نابێ به چوار ده بن به زار به پێکڕای دهکهن هاوار...دوو لاق و دوودهستی مرۆڤ؛ نابێ به چوار له لهشێکدا وا دێنه کار...گهڕهک؛ کۆڵان؛ خانو و شهقام؛ نابن به چوار دهبن به شار؛ تێدا دهژین دهوڵهمهند و خهڵکی ههژار...لای من وا بوو کۆرکه و ڕێشه، لق و گهڵا نابن به چوار دهبن به دار؛ هێندێ کورت و هێندێک درێژ وهکوو چنار...ئهوین و دڵ؛ جوانی و پاکی؛ نابێ به چوار دهبن به یار؛ بهلای دڵدار...ئهم ههموو دوو به دووانه دهبن به یهک؛ نابن به چوار یهکجار زۆرن؛ بهڵام له کوێ وا دێنه ژمار؟ تهنها ئهوهنده دهزانم ئهگهر لهشم سهد پارچه کهن؛ بمدهنه بهر گوللهو رهگبار؛ بچمه سهر دار قسهی دڵمه دێته سهر زار: کوردستانم وڵاتێکهو نابێ به چوار ◇ برگردان فارسی:در مدرسه که بودم،میپرسیدند: دو بعلاوهی دو چند میشود؟!همهی دانشآموزان مینوشتند: میشود چهار!گرچه من همیشه در درس ریاضی نمرهی کم میآوردم و تنبیه میشدماما برای من چنین بود که دو بعلاوهی دو،چهار نمیشود، بلکه یک میشود!دندان و دو لب و زبان، چهار نمیشود!بلکه فریاد میشود بر تن و جان...دو پا و دو دست آدمی، چهار نمیشود!بلکه در یک پیکر به کار میآیند...کوچە و محله و خانە و جاده، چهار نمیشود!بلکه شهر میشون

#اخبار_هنری_و_فرهنگی۱۴۰۲/۰۵/۱۶رسانه ایرانیان اروپا